ประตูพนังสามารถควบคุมระดับน้ำได้โดยอัตโนมัติซึ่งส่วนใหญ่ใช้เพื่อสกัดกั้นหรือขับถ่ายการไหลของน้ำในอ่างเก็บน้ำแม่น้ำอ่างเก็บน้ำ ฯลฯ
ตอนนี้ประตูพนังที่ใช้กันอย่างแพร่หลายมากที่สุดคือประตูพนังควบคุมด้วยตนเองด้วยพลังน้ำ หลักการทำงานของมันคือความสมดุลของคันโยกและการหมุน โดยเฉพาะอย่างยิ่งประตูพนังควบคุมด้วยตนเองด้วยพลังน้ำและน้ำหนักของประตูเพื่อตรวจสอบและถ่วงดุลซึ่งกันและกันโดยการเพิ่มระบบป้อนกลับการทำให้หมาด ๆ เพื่อให้บรรลุวัตถุประสงค์ในการควบคุมระดับน้ำ: เมื่อระดับน้ำต้นน้ำเพิ่มขึ้นแล้วประตูรอบ "แกนนอน" จะค่อยๆเปิดการระบายน้ำ; ในทางตรงกันข้ามการลดลงของระดับน้ำต้นน้ำจะค่อยๆปิดประตูเพื่อกักเก็บน้ำเพื่อให้ระดับน้ำต้นน้ำอยู่ในขอบเขตของความต้องการในการออกแบบเสมอ ตัวอย่างเช่นลูกกลิ้งเชื่อมโยงประตูพนังเป็นประตูที่มีจุดศูนย์กลางคู่ที่มีการเชื่อมโยงซึ่งประกอบด้วยแผง, ขา, ท่าเรือ, ลูกกลิ้ง, การเชื่อมโยงและส่วนประกอบอื่น ๆ ขึ้นอยู่กับการเปลี่ยนแปลงของระดับน้ำของประตูขึ้นอยู่กับการกระทำของไฮดรอลิกเพื่อควบคุมการเปิดและปิดประตูโดยอัตโนมัติ เมื่ออัตราการไหลของน้ำเพิ่มขึ้นและระดับน้ำที่ต้นน้ำของประตูจะสูงขึ้นและช่วงเวลาของแรงดันน้ำแบบไดนามิกไปยังจุดศูนย์กลางนั้นมากกว่าน้ำหนักประตูและช่วงเวลาของการทำให้หมาด ๆ กับจุดศูนย์กลางประตูจะเปิดขึ้นโดยอัตโนมัติไปยังมุมเอียงที่แน่นอนจนกระทั่งช่วงเวลาของแรงดันน้ำแบบไดนามิกไปยังจุดศูนย์กลางภายใต้มุมเอียงนี้เท่ากับช่วงเวลาของจุดศูนย์กลางน้ำหนักประตูและถึงความสมดุลใหม่ภายใต้การไหลนี้ มุมเปิดไม่เปลี่ยนแปลงเมื่อการไหลไม่เปลี่ยนแปลง และเมื่ออัตราการไหลต้นน้ำลดลงถึงระดับหนึ่งเพื่อให้ช่วงเวลาของน้ำหนักประตูกับจุดศูนย์กลางมากกว่าความดันน้ำแบบไดนามิกและช่วงเวลาของการทำให้หมาด ๆ ต่างๆกับจุดศูนย์กลางประตูพนังควบคุมด้วยตนเองด้วยไฮดรอลิกสามารถกลับไปปิดเพื่อมุมเอียงบางอย่างด้วยตัวเองเพื่อให้บรรลุความสมดุลใหม่ภายใต้การไหลนี้
หลักสูตรการพัฒนา
ประตูพนังควบคุมด้วยตนเองด้วยไฮดรอลิกเป็นประตูประหยัดพลังงานและเป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อมซึ่งได้รับการพัฒนาและเป็นเจ้าของสิทธิในทรัพย์สินทางปัญญาที่เป็นอิสระอย่างสมบูรณ์โดยช่างเทคนิคของโครงการอนุรักษ์น้ำในประเทศจีนหลังจากผ่านการทำงานหนักมานานกว่าสี่สิบปี นับตั้งแต่เกิดประตูพนังควบคุมด้วยตนเองด้วยไฮดรอลิกรุ่นแรกในช่วงต้นทศวรรษที่ 60 ของศตวรรษที่แล้ว เราได้ผ่านขั้นตอนการพัฒนาสี่ขั้นตอนอย่างต่อเนื่องในประเภทแกนขวางแบบสองสาขาประเภทรีมหลายแบบลูกกลิ้งชนิดลิงค์และชนิดสไลด์ชนิดควบคุมตนเองด้วยไฮดรอลิก ตั้งแต่ปีพ. ศ. 2525 เป็นต้นมา ประตูบานเลื่อนแบบลูกกลิ้งรุ่นที่สามเริ่มมีการใช้งานกันอย่างแพร่หลาย โดยเฉพาะอย่างยิ่งตั้งแต่ปี 1990 วิศวกรรมและช่างเทคนิคส่วนใหญ่ได้ขุดเจาะอย่างหนักและทดลองซ้ำแล้วซ้ำอีกตั้งแต่ทฤษฎีไปจนถึงการทดลองแบบจำลองไฮดรอลิกไปจนถึงการปฏิบัติทางวิศวกรรมในที่สุดก็ออกแบบและพัฒนารุ่นที่สี่ของประตูบานเลื่อนแบบใหม่ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา ประตูนี้ไม่คำนึงถึงการออกแบบทางเทคนิคกระบวนการผลิตและประสิทธิภาพการใช้งานสร้างก้าวกระโดดด้านคุณภาพ
จากมุมมองทางเทคนิคความก้าวหน้าที่เห็นได้ชัดหลายอย่างในกระบวนการพัฒนาประตูพนัง:
(1) ประตูลูกกลิ้งแบบ Double Pivot Point สำหรับทิศทางการไหลของน้ำที่ลดลงของแผงซึ่งออกแบบตั้งแต่ต้นปี 1982:
ประตูพนังชนิดนี้ใช้จุดศูนย์กลางคู่พร้อมโหมดการเชื่อมโยงซึ่งสามารถตอบสนองความต้องการทางวิศวกรรมได้ในระหว่างการดำเนินการจริง แต่ปฏิเสธไม่ได้ว่าประตูชนิดนี้ยังมีข้อบกพร่องอยู่บ้าง ส่วนใหญ่ภายใต้สภาวะไฮดรอลิกบางอย่างมีแนวโน้มที่จะเกิดปรากฏการณ์การสั่นสะเทือนแบบเปิดเล็ก ๆ แม้ว่าในระยะสั้นจะไม่ส่งผลกระทบต่อความปลอดภัยของเขื่อนประตูทั้งหมด แต่การสั่นสะเทือนแบบเปิดเล็ก ๆ ในระยะยาวจะทําให้ด้านล่างของประตูพนังและเขื่อนคงที่ได้รับความเสียหายจากความเมื่อยล้าจนเขื่อนรั่วไหลอย่างรุนแรงจนก่อให้เกิดความเสียหายต่อโครงการเขื่อนพนังทั้งหมด นอกจากนี้ ระดับน้ําเริ่มต้นค่อนข้างสูง แต่ระดับน้ํากลับค่อนข้างต่ํา ยากที่จะตอบสนองความต้องการการใช้งานของผู้ใช้
(2) แผงที่ออกแบบในช่วงครึ่งหลังของปี 1983 มีมุมก่อนเอียงบางอย่างสำหรับประตูลูกกลิ้งเชื่อมโยงไปยังปลายน้ำ:
สำหรับปัญหาที่มีอยู่ของประตูชนิดลูกกลิ้งเชื่อมโยงกับแผงลดลงนำไปสู่การปรับปรุงในหลาย ๆ ด้านดังต่อไปนี้:
a) ปรับปรุงประตูพนังเป็นรูปแบบของการเอียงมุมล่วงหน้าไปยังปลายน้ำ หลังจากการทดสอบโมเดลไฮดรอลิกหลายครั้งพบว่าพิสูจน์ได้อย่างมีประสิทธิภาพสามารถป้องกันปรากฏการณ์การสั่นสะเทือนขนาดเล็กของประตูพนังและทำให้ระดับน้ำเปิดเริ่มต้นลดลงและระดับน้ำปิดจะเพิ่มขึ้น
Pre-Clink ประตูลูกกลิ้ง
b) ด้านบนของฝายใต้ประตูมีลาดชันเพื่อให้ประเภทของฝายใต้ประตูถูกเปลี่ยนจากฝายหลังคากว้างเป็นฝายที่ใช้งานได้จริงรูปสี่เหลี่ยมคางหมูซึ่งเพิ่มค่าสัมประสิทธิ์การไหลเพื่อให้ระดับน้ำท่วมต้นน้ำน้อยกว่าการใช้รูปแบบอื่น ๆ ของประตูพนังและลดการสูญเสียน้ำท่วม
c) ทำการปรับเปลี่ยนและปรับความยาวก้านสูบและตำแหน่งรีมขนาดเส้นผ่าศูนย์กลางของลูกกลิ้งหลายครั้งเพื่อให้การดำเนินงานมีความถูกต้องและเชื่อถือได้มากขึ้น และระดับประตูเปิดของประตูพนังสามารถออกแบบตามความต้องการของเจ้าของให้สูงกว่าค่าใด ๆ ภายในระดับน้ำปกติ 5 ~ 30 ซม. ความแตกต่างของผลการออกแบบและการใช้งานจริงของระดับน้ำสามารถควบคุมได้ภายใน 5 ซม. โดยทั่วไปมีเพียงหนึ่งหรือสองเซนติเมตรเท่านั้น
d) เพิ่มท่าเรือป้องกันที่ด้านหน้าประตูท่าเรือป้องกันสามารถป้องกันไม่ให้สิ่งต้นน้ำตีประตูและวัตถุลอยตัวถูกปิดกั้นภายใต้บานพับประตูทำให้เกิดความเสียหาย
หลังจากการดำเนินงานเกือบ 40 ปีของโครงการตัวอย่างเกือบ 30 จังหวัดและเมืองทั่วประเทศได้พิสูจน์แล้วว่าประตูบานเลื่อนแบบลูกกลิ้งที่มีมุมเอียงของแผงชนิดนี้ค่อนข้างเป็นผู้ใหญ่และเชื่อถือได้และมีคุณค่าของการส่งเสริมการใช้งานที่กว้างขวาง